ویتامین Aو HIV/AIDS

ویتامین Aو HIV/AIDS

کمبود ویتامین A یک یافته شایع در بیماران HIV/AIDSبوده و با پیشرفت بیماری سطح خونی آن کاهش می یابد . در امریکا 19-12%بیماران  HIV/AIDSسطح خونی ویتامین A کمتر از حد نرمال دارند.کمبود این ویتامین در زنان HIV⁺ و بیماران با سابقه اعتیاد تزریقی بمراتب بیشتر است .در یک مطالعه در مالاوی ،63%از تعداد 474زن باردار HIV⁺ سطح سرمی و ویتامین A کمتر از حد نرمال داشته اند و می دانیم که مرگ و میر نوزاد این مادران با سطح سرمی ویتامین Aمرتبط است.

ادامه مطلب

|+| نوشته شده توسط کاظم اسلامی در پنجشنبه هفدهم خرداد 1386 و ساعت 21:15 | 

تغذيه در مبتلايان به ايدز (2)

تغذيه در مبتلايان به ايدز (2)

در قسمت اول اين مطلب در مورد انرژي و پروتئين مورد نياز بيماران ايدزي بحث كرديم . در اين قسمت در مورد ويتامين هاي مورد نياز اين بيماران صحبت خواهيم كرد.

• ويتامين ها

در افراد مبتلا به ايدز، مصرف ويتامين ها و مواد معدني بسيار اهميت دارند. بنابراين به افراد دچار اين بيمارى ياد آور مي شويم كه از خوردن سبزيجات و ميوه هاي تازه غفلت نكنند.

نياز افراد مبتلا به ايدز به آنتى اكسيدان هايى مثل بتا كاروتن ( پيش ساز ويتامينA) ، ويتامينE و ويتامينCبسيار افزايش مي يابد. از اين رو مصرف يك ليوان آب هويج رنده شده همراه با يك قاشق غذاخورى روغن زيتون و آب ليموى تازه ( يك روز در ميان ) مي تواند تا حدودي ويتامين هاى ياد شده را به بدن فرد برساند و سايرمنابع اين ويتامين ها عبارتند از :

بتا كاروتن:

اين آنتى اكسيدان يكى از قوى ترين آنتى اكسيدان هاى موجود در طبيعت است كه در بدن تبديل به ويتامينAمى شود و در هويج به وفور يافت مي شود. همچنين در برگه زردآلو، ميوه زردآلو، سيب زمينى ، اسفناج ، طالبى ، كدوحلوايى و كاهو وگريپ فروت وجود دارد.

ويتامينC( اسيد آسكوربيك ):

ويتامينC گسترش ويروس ايدز ياHIV1را كند مى كند. اين ويتامين كه يك از آنتي اكسيدان هاي مي باشد، به مقدار زياد در ميوه ها و سبزى هاى تازه وجود دارد. گوجه فرنگى ، جعفرى ، كلم، مركبات ( مثل ليموشيرين ، ليموترش، پرتقال و نارنگي )، فلفل دلمه و... منابع بسيار عالى اين ويتامين هستند. بنابراين خوردن موادى مثل هندوانه، كلم بروكلى ، گريپ فروت، پرتقال، توت فرنگى ، باميه، سيب زمينى، كدو، گل كلم و گوجه فرنگى خام را به شما توصيه مى كنم.

خرد كردن، پختن، كوبيدن، فريز كردن و انجام ساير فرايندها بر روي ميوه ها و سبزي ها باعث كاهش مقدار زيادي ويتامينC در آنها مي شود. پس سعي كنيد تا جايي كه ممكن است به طور تازه آنها را مصرف كنيد.

ويتامينE :

اين ويتامين با عنوان ويتامين جوانى وضد پيرى و برطرف كننده تنش هاى قبل از قاعدگى در خانم ها مى شناسيم. اين ويتامين يكى از ضرورى ترين و حياتى ترين ويتامين هاى مورد نياز است كه در روغن ذرت، روغن سويا، روغن گندم، دانه كنجد و بادام زمينى، تخم آفتابگردان ، گردو و جوانه گندم وجود دارد. ولى به دليل محلول بوددن اين ويتامين در چربى ، مصرف بيش از حد آن باعث ايجاد مسموميت در بدن مي شود. بنابراين در مصرف مكمل هاى اين ويتامين به شكل قرص، بايد جانب احتياط را رعايت كرد، اما چون منابع غذايى آن تا آن اندازه خورده نمى شوند كه مسموميت ايجاد كند جاى نگرانى نيست. فقط به دليل اينكه تمام منابع غذايي آن چربى ها و روغن ها مي باشند، بايد از زياده روى در مصرف آنها پرهيز كرد.

ويتامين هاى گروهB :

ويتامين هاى گروهBهم اشتها را زياد مى كنند و هم توان بدنى را افزايش مى دهند.

ويتامينB1 ( تيامين ):

درگوشت ها، نان، برنج، غلات سبوس دار و حبوبات يافت مى شود. خوشبختانه در شرقى ها به دليل مصرف سير و پياز خام تا حد زيادى اين ويتامين تامين مى شود، زيرا اين دو ماده در حالت خام به دليل داشتن آليسين2(alicin) جذب اين ويتامين را افزايش مى دهند، در مقابل چاى و ماهى خام داراى تركيبى به نام تياميناز است كه در واقع عامل تجزيه كننده تيامين است و مصرف زياد اين مواد غذايي باعث كمبود اين ويتامين در بدن مي شوند. اين ويتامين علاوه بر نقش اساسى كه در سيستم ايمنى به عهده دارد، در حفظ آرامش و برطرف كردن استرس هاى ناشى از مواجهه با بيمارى به شما كمك خواهد كرد. بنابراين مصرف مكمل هاى اين ويتامين حتي براى افراد سالم يك هفته قبل از انجام فعاليت هاى استرس زا مثل زايمان، كنكور، امتحان رانندگى و... توصيه مى شود.

ويتامينB2( ريبوفلاوين ):

اين ويتامين بنا به دلايل عديده اى نقشى بسيار چشمگير در حفظ وضعيت مطلوب بدن دارد.

داروى دزوكسى روبين هيدروكلرايد كه براي درمان ايدز مصرف مي شود، نياز به ويتامينB2  را افزايش مى دهد.علائم كمبود اين ويتامين، زخم و شكاف در لب ها و دهان و زبان (Cheilosis) - درماتيت سبوره اى اطراف بينى و حشفه ( ناراحتى پوستى شامل پوسته پوسته شدن پوست ) - اشك ريزى- پر رنگ شدن سطحى قرنيه- زخم قرنيه- احساس وجود شن در چشم و در نهايت كم خونى است.

منابع غذايى اين ويتامين عبارتند از : جگر و قلوه ، غذاهاى گياهى ، سبزيجات و لبنيات به خصوص شير. اگر رژيم غذايى كه سرشار از نشاسته، فيبر (چيزى كه در ميوه ها وسبزى ها به وفور يافت مى شود ) و لاكتوز( قند شير ) باشد ، سنتز اين ويتامين را در روده افزايش مى دهد (چون باكترى هاى روده مقداري از اين ويتامين را توليد مى كنند ).

ويتامين ۶B ( پيريدوكسين ):

درگوشت هاى سفيد، تن ماهى، جوجه ، ماهى سالمون، ذرت، موز، توت فرنگى ، طالبى، لوبيا سبز، گوجه فرنگى، سيب زمينى و اسفناج وجود دارد. به طور كلى اسفناج، موز،سيب زمينى و تن به عنوان بهترين منابع غذايى اين ويتامين به شمار مى آيند.

داروي ايزونيازيد نياز به اين ويتامين را افزايش مى دهد .

ويتامينB12:

درجگر، گوشت، ماهى و زرده تخم مرغ وجود دارد . اگر سن بيمار بالا باشد، به دليل اختلالات گوارشى نياز به اين ويتامين بيشتر خواهد بود .

اسيد فوليك :

كه در سوء تغذيه پروتئين -انرژى( PEM ) مصرف و عملكرد آن آسيب مى بيند و نياز به آن افزايش مى يابد . اين ويتامين به عنوان عاملى كه مقاومت بدن را افزايش مي دهد، بايد مورد توجه قرار گيرد. اين ويتامين در اسفناج، آب پرتقال، گوشت ها به خصوص گوشت گوساله، مخمر ، قارچ، لبنيات مثل شير و پنير كم چرب وجود دارد.

پي نوشت :

1-Human Immunodeficiency Virus

2-alicin : رنگدانه گياهي

|+| نوشته شده توسط کاظم اسلامی در جمعه بیست و هشتم اردیبهشت 1386 و ساعت 20:39 | 

تغذيه در مبتلايان به ايدز (1)

تغذيه در مبتلايان به ايدز (1)

آنچه در رابطه با بيمارى ايدز بسيار حائز اهميت مي باشد ، جلوگيرى از ابتلا به اين بيمارى است. ولى اگر فردى به اين بيمارى مبتلا شد، به دليل دوره طولانى بيمارى مهمترين چيز كنار آمدن با اين بيمارى، مراقبت از انتقال اين بيمارى و سالم زيستى در كنار اين بيمارى است. افراد مبتلا به اين بيمارى بايد بدانند كه اگر مراقبت هاى بهداشتى، پزشكى و تغذيه اى را در رابطه با اين بيمارى رعايت كنند، مى توانند در كنار ساير اعضاى خانواده خود به زندگى ادامه دهند و ارائه آموزش هاى جزئى به آنها و اعضاى خانواده شان كافى است تا آنها را به يك زندگى سالم رهنمون شود.

از آنجايى كه سلامت بافت ها و قدرت مقابله با عوامل بيمارى زا، در بيماران مبتلا به ايدز كاهش مى يابد و ارتقاى سيستم ايمنى بدن بسيار حائز اهميت است ، تغذيه به عنوان يك اصل مهم در ارتقاى سطح سلامت اين افراد شايان ذكر بوده و بايد غذاى مغذى و آب سالم براى آنها فراهم شود، به خصوص وقتى كه مسافرت مى كنند يا بيرون غذا مى خورند.

• اختلالات تغذيه اى در اين بيمارى

يكى از عوارض شايع در اين بيمارى سوءتغذيه پروتئين –انرژى ياPEM 1  است. عمده ترين علت كاهش وزن در افراد مبتلا به ايدز كاهش دريافت انرژى است نه افزايش مصرف آن. اين افراد دچار اختلال در حس چشايى هستند و زماني كه توده عضلاني بدن تا ۵۵ درصد حالت طبيعي تحليل مي يابد، اين افراد دچار مرگ خواهند شد. از ديگر اختلالات مى توان به تهوع، استفراغ، اسهال، اختلالات تنفسى و بي اشتهايي عصبى  اشاره كرد . عمده ترين دلايل كاهش وزن شديد در اين بيماران عبارتند از: كاهش انرژى دريافتى، كاهش فعاليت، كاهش اشتها و نقايص متابوليكى.

• انرژى و پروتئين مورد نياز

در افراد مبتلا به ايدز انرژى توصيه شده براى نگهدارى وزن برابر است با انرژى پايه مورد نياز ( BEE) ضرب در ۳/۱ و براى افزايش وزن ضرب در ۵/۱.

نياز به پروتئين در اين بيماران براى حفظ وزن برابر 1/4- 1 گرم به ازاى هر كيلوگرم وزن بدن و براى بازسازى برابر است با 1/5 - 2گرم به ازاى هر كيلوگرم وزن بدن مى باشد. آرژنين در ايمنى سلولى بسيار مفيد است و بد نيست بدانيم كه مصرف و عملكرد اسيد فوليك درPEM آسيب مى بيند.

 گوشت ها

در مبحث پروتئين اولين چيزى كه به ذهن مى رسد، گوشت ها هستند، بنابراين گوشت بوقلمون و انواع ماهى ها بسيار توصيه مى شود. ماهى غذاى بسيار سالم و سودمندى است كه بايد حداقل دو بار در هفته مصرف شود.

 تخم مرغ

تخم مرغ يكى از منابع عالى پروتئين بوده كه مصرف آن براي بيماراني كه دوره نقاهت را مى گذرانند و ضعف بدني دارند، بسيار سودمند است. بايد توانايى كبد را در استفاده از تخم مرغ در نظر بگيريم تا ميزان كلسترول آن در فرد ايجاد ناراحتى نكند، بنابراين به بيماران دچار ناراحتي كبدي توصيه مى شود كه بيشتر از ۳ عدد تخم مرغ در هفته ميل نكنند. البته اين محدوديت براى مصرف زرده ياد شده است و خوردن سفيده اى كاملاً پخته شده ( زيرا سفيده خام داراى ماده اى به نام آويدين است كه ايجاد تداخل هاى تغذيه اى با ويتامين بيوتين مى كند) به هر ميزان در هفته مانعى ندارد.

 شير

به عنوان يك منبع پروتئينى مناسب و غني براى جلوگيرى از سوء تغذيه بسيار مفيد است ، بنابراين سعي كنيد روزانه يك ليوان شير به همراه يك قاشق غذاخورى عسل يا دو عدد خرما ميل كنيد.

 عدس

عدس يكى ديگر از منابع عالى پروتئينى است و علاوه بر پروتئين، حاوى ويتامينB، آهن و كلسيم است. عدس پخته به همراه روغن زيتون غذايى كامل و پر انرژى است.

• چربى ها

بدن انسان نياز به يك سري اسيدهاى چرب به نام اسيدهاى چرب ضرورى ياEFA2دارد كه قادر به ساخت آنها نمي باشد و بايد از طريق رژيم غذايي تامين شوند. اين اسيدهاى چرب در روغن هاى مايع مثل روغن زيتون، گردو، روغن سويا و انواع ماهى به خصوص ماهى هاى آب هاى سرد مثل قزل آلا ، ساردين، سالمون و تون) وجود دارند و درصورتي كه به مقدار كم مصرف شوند، فرد دچار اختلال در اسيدهاي چرب ضرورى مى شود كه اين اختلال در افراد مبتلا به ايدز مشاهده مى شود.

در افراد مبتلا به ايدز استفاده از چربي هايى به نامMCT 3بسيار مفيد مى باشد. اين چربى ها در روغن نارگيل وجود دارند و در داروخانه ها فروخته مى شوند. اين چربى ها نياز به هضم ندارند و ميزان مصرف آنها بايد كنترل شده باشد. در ضمن اين نوع چربى، اسيدهاي چرب ضرورى ندارد و بايد همراه باLCT 4 مصرف شود. استفاده از روغن ماهى يا اسيد هاى چرب امگا ۳ عملكرد ايمنى را بهبود مي بخشد ، چون امگا ۳ در مقايسه با امگا ۶ التهاب را بيشتر كاهش مي دهد.

• مايعات

در افراد مبتلا به ايدز نياز به مايعات مثل افراد عادى است ( 12- 8 ليوان در روز ) ، مگر اينكه دچار اسهال، استفراغ يا تب باشند .

به ازاى هر يك درجه تب، نياز به انرژى ۱۳ درصد و نياز به پروتئين ۱۰ درصد افزايش پيدا مى كند.

پي نوشت :

1-Protein Energy Malnutrition

2-Essential Fatty Acids

3-Medium Chain Triglycerides : اسيدهاي چرب با زنجيره متوسط با 6 تا 10 اتم كربن

4-Long Chain Triglycerides : اسيد هاي چرب بلند زنجيره

ادامه دارد...

|+| نوشته شده توسط کاظم اسلامی در جمعه بیست و هشتم اردیبهشت 1386 و ساعت 20:38 | 

افزايش اشتها در مبتلايان به ايدز

افزايش اشتها در مبتلايان به ايدز

از آنجايى كه در مبتلايان به ايدز، اختلال در حس چشايى وجود دارد ، منجر به كاهش اشتها و در نتيجه لاغرى مفرط در آنها مى شود. بنابراين براي بهبود وضعيت اشتها ،در زير به برخى مواد غذايى اشتها آور اشاره مى كنيم:

هويج :

دم كرده تخم هويج، به مقدار يك قاشق قهوه خورى تخم هويج براى يك فنجان آب جوش مقوى، مدر و اشتها آور است و عوارض پوستى را هم كاهش مى دهد. آبهويج خام نيز بسيار مفيد است. آب هويج علاوه بر اين كه از منابع بسيار عالى ويتامينA در بدن است، اشتها آور هم هست.

شلغم پخته:

شلغم داراى فسفر است و براي مغز و اعصاب مفيد مي باشد . اشتها آور نيز است.

ترب:

اشتها آور است و داراى ويتامين هاىA , B , C, و فسفر است. يك باور قديمى در اين زمينه وجود دارد كه زهر عقرب در بدن كسى كه ترب خورده باشد، موثر نيست.

روغن زيتون:

مصرف روغن زيتون همراه با غذا اشتها آور بوده و به دليل اسيد هاى چرب مفيدى كه درآن است بسيار توصيه مى شود چنانچه بهترين روغن براى آشپزى همين روغن زيتون است.

زنجبيل:

اين ماده غذايى علاوه بر درمان دارويى از دير باز به عنوان يكى از بهترين طعم دهنده ها به خصوص در آسياى شرقى استفاده مي شد.

از ديگر سبزيجات و مواد غذايى مفيد براى اين بيماران مى توان به موارد زير اشاره كرد.

قارچ:  

انواع قارچ هاى خوراكى به دليل پروتئين هاى موجود در آنها بسيار مفيد مي باشند. همچنين عصاره نوعى قارچ به نام قارچ شى يتيك (shiitake) بسيار مفيد است. در آزمايشى كه در كشور ژاپن به عمل آمده بود مشخص شد كه عصاره اين قارچ ضد ويروس ايدز است و اثر داروى معروف ضد ايدز به نامT-Z-A را بيشتر مى كند.

سير:

امروزه سير به عنوان اولين گياه دارويي در بين گياهان است و اين به دليل وجود ماده اى به نام اليلين در سير است. اين ماده حاوى گوگرد، سيليس و يد است كه بدن را از خيلى از بيمارى ها محفوظ نگه مى دارد و توان بدنى را افزايش مى دهد. البته مصرف آن به كسانى كه داراي عارضه هاى پوستى يا مشكلات گوارشى شديد بوده و يا قرص آسپيرين مصرف مى كنند، توصيه نمى شود، ولى مصرف آن به شكل پودر سير مانعى ندارد.

انجير:

سرشار از ويتامين هاىA , B , C و قند است. انجير مناطق گرمسير شيرين تر است و وقتى كاملاً برسد، 30 تا 40 درصد آن قند است ، بنابراين به افراد ديابتى توصيه مى شود در مصرف آن احتياط كنند. انجير داراى مواد ازته، آهن، برم، منگنز و كلسيم است. بسيار مغذى است و علاوه بر اينها از گذشته براى افرادى كه دوره نقاهت را مى گذرانند توصيه مي شود.

گلپر:

نام علمى آن هراكلئوم اسفنديليوم است و به فرانسه برس و به آلمانى گمين بيرنكلو ناميده مى شود. پيشينيان براى آن خواص بى شمارى برشمرده اند و چنين پنداشته اند كه موجب افزايش نيروى بدني مى شود و به همين جهت آن را به هركول پهلوان افسانه اى يونان ( كه همان هركول رومى است ) نسبت داده اند و ناميده اند.اين ماده غذايى براي تحريك اشتها و تقويت هاضمه بسيار مفيد است.

عسل:

در عسل املاح و ويتامين هاى بسيارى وجود دارد، از آن جمله آهن، كلسيم، اسيد فسفريك و ويتامينC . اگر به طور مرتب مصرف شود، داراى خواص معجزه گري است. همچنين در افزايش وزن بسيار سودمند است. بنا به تجربه ثابت شده ، افرادي كه به بيمارى هاى عفونى و شديد مثل سل مبتلا بوده اند، پس از مصرف عسل بهبود يافتند كه به دليل ويتامين ها و املاح فراوان موجود در آن است.

انار:

مصرف انار و ليمو ترش نه تنها شفابخش بوده، بلكه در حفظ سلامتى و جلوگيرى از بيمارى ها موثر است. اين خاصيت شفابخش انار به دليل وجود ويتامينC،B1،B2،B6، فسفر، آهن و منگنز است . انار عمل تنظيم كننده و تعادل دهنده مايعات بدن به خصوص خون را داراست. نكته جالب اينجاست كه بسيارى از مردم معتقدند كه انار شيرين اثر درماني بيشتري دارد و علم هم اين موضوع را ثابت مى كند، زيرا انار شيرين انارى است كاملاً رسيده و تركيبات شيميايى آن كامل شده و تاثيرات آن بهتر است. انار سموم بدن را دفع مى كند و نشاط آور است.

شكلات:

سال هاى اخير دانشمندان به اين نكته پي برده اند كه در شكلات ، آنتى اكسيدان هاى فلاوونوئيد وجود دارد و مصرف اين آنتى اكسيدان ها در تندرستى بدن موثر است. البته ميزان آ«تي اكسيدان ها در شكلات تيره خالص بيشتر است. ولي بايد بدانيد كه مصرف شكلات يا قهوه همراه با شير موجب عدم جذب كلسيم شير توسط بدن مى شود.

عرق شاتره:

يكى از عرقياتى است كه مصرف آن به شكل شربت شاه تره معمول است، علاوه بر تامين مايعات بدن، اشتها آور هم است .

|+| نوشته شده توسط کاظم اسلامی در جمعه بیست و هشتم اردیبهشت 1386 و ساعت 20:37 | 

ايدز و تغذيه با شير مادر

تقريباً يک سوم بچه هاي متولد شده از مادران مبتلا به ايدز ، در طي دوران بارداري  ، حين زايمان يا دوران شيردهي  به اين بيماري مبتلا شده اند. در سال 2001، تعداد هشتصد هزار بچه ي زير 15 سال مبتلا به ايدز تشخيص داده شدند که حدود نود درصد آنها از طريق مادرشان مبتلا شده بودند. حدود 15 تا 35 درصد از بچه هاي متولد شده از مادران مبتلا به ايدز، طي بارداري يا حين زايمان آلوده شده و حدود 15 درصد در طي شيردهي مبتلا شده بودند.

عواملي که احتمال انتقال HIV ( ويروس ايدز  ) را در دوران شيردهي کاهش مي دهد ، شامل موارد زير است :

1. دوره ي کوتاه تر تغذيه با شير مادر

در بچه هايي که مدت طولاني تري از مادر مبتلا به ايدز ، شير خورده اند احتمال ابتلا به عفونت بيشتري مي باشد. ديده شده احتمال ابتلا به اين بيماري در کودکاني که مدت شش ماه شير مادر خورده اند، يک سوم کودکاني است که براي دو سال با شير مادر تغذيه شده اند.

2. تغذيه ي انحصاري با شير مادر در ماه هاي اول

عوامل ايمني بخش موجود در شير مادر، به ويژه مادران مبتلا به HIV ، باعث افزايش مقاومت بدن در برابر اين عفونت مي شود. يک مطالعه در جنوب آفريقا نشان داد که احتمال ابتلا به عفونت در کودکاني که به مدت سه ماه تغذيه ي انحصاري با شير مادر داشته اند نسبت به کودکاني که از ساير مواد مثل آب ، آب ميوه و ... استفاده کرده اند کمتر است.

3. جلوگيري و درمان مشکلات پستان

التهاب پستان، زخم نوک پستان و ساير مشکلات پستاني باعث افزايش احتمال انتقال HIV  مي شود.

4. پيشگيري از ابتلا به عفونت HIV در طول شيردهي

ابتلا به عفونت در طي شيردهي باعث افزايش احتمال HIV مي شود.

5. درمان سريع زخم و برفک دهان بچه

 زخم دهان  کودک باعث انتقال راحت تر ويروس به بدن او مي شود.

توصيه هاي سازمان بهداشت جهاني و صندوق حمايت از کودکان سازمان ملل متحد (UNICEF) در رابطه با تغذيه با شير مادر :

1. زناني که به ايدز مبتلا نيستند و يا افرادي که وضعيت ابتلا به بيماري در آنها ناشناخته است، بايد کودک را تا 6 ماه  با شير خودشان تغذيه کنند و همچنان که شيردهي ادامه دارد، در 6-4 ماهگي تغذيه تکميلي  مناسب را شروع کنند که اين روند تا 2 سالگي يا بيشتر بايد ادامه يابد.

2. همه مادران مبتلا به HIV  در زمينه خطرات و مزاياي روش هاي تغذيه ي کودک، نياز به مشاوره دارند و لازم است براي انتخاب روش مناسب راهنمايي شوند و بعد از اتخاذ تصميم حمايت گردند.

3. زماني که استفاده از جانشين هاي شير مادر، قابل قبول، عملي و قابل تداوم باشد، لازم است کودک در ماه اول منحصراً با شير مادر تغذيه شود .

4. در مورد مادران مبتلا به HIV که کودک را با شير خودشان تغذيه مي کنند، بايد از روش صحيح شيرهي جهت جلوگيري از مشکلات پستان مانند زخم نوک پستان، التهاب پستان و غيره اطمينان پيدا کرد و در صورت بروز اين مشکلات بايد به سرعت درمان انجام شود.

5. براي به حداقل رساندن انتقال HIV از طريق تغذيه با شير مادر، بايد شرايط محلي، موقعيت شخصي فرد و خطرات همراه با تغذيه ي مصنوعي شامل ساير عفونت ها، سوء تغذيه در نظر گرفته شود.

6. مادران مبتلا به HIV که نوزاد را با شير خودشان تغذيه مي کنند بايد در زمان از شيرگيري، براي جلوگيري از نتايج زيان بار تغذيه اي و رواني و حفظ سلامتي پستان ها راهنمايي و حمايت شوند.

7. زماني که مادر مبتلا به HIV ، کودک را با شير خود تغذيه نمي کند يا اين که مدتي بعد از تولد ، شيردهي را قطع مي کند براي اطمينان از برنامه ي غذايي جايگزيني کافي حداقل در 2 سال اول زندگي نياز به مشاوره دارد.

8. زنان مبتلا به ايدز بايد به مراقبت هاي باليني، حمايت هاي تغذيه اي و مراکز مشاوره ي خانوادگي دسترسي داشته باشند.

اصول کليدي و راهبرد

خطرات عفونت HIV با خطرات مرگ و مير و بيماري ناشي از عدم تغذيه با شير مادر مقايسه شده است.

تغذيه با شير مادر، نوزاد را در مقابل مرگ ناشي از اسهال  ، عفونت هاي تنفسي و ساير عفونت ها  محافظت مي کند. تغذيه با شير مادر علاوه بر نيازهاي غذايي، نيازهاي رواني نوزاد (به ويژه در ماه اول زندگي) را هم برآورده مي کند.

بنابراين براي مادران مبتلا به HIV به ويژه در کشورهاي در حال توسعه ، تصميم براي دادن شير مادر يا جانشين هاي شير مثل شير خشک و شير گاو تغيير يافته دشوار است، در حالي که تغذيه با شير مادر احتمال انتقال HIV به بچه را 15 درصد افزايش مي دهد. مصرف جانشين هاي شير، خطرات ناشي از بيماري هاي عفوني مثل اسهال و عفونت هاي تنفسي را در طول دو ماه اول زندگي کودک 6 برابر مي کند. تعداد زيادي از مادران در کشورهاي در حال توسعه يا نمي توانند جانشين هاي شير را تهيه کنند يا به آب تصفيه شده که براي تهيه ي آن لازم است دسترسي ندارند.

همچنين در خيلي از فرهنگ ها، عدم تغذيه با شير مادر را ننگ مي دانند. مادري که مبتلا به HIV است با مشکلات زيادي روبه رو است. مثلاً در مورد سلامتي و زنده ماندن خودش، و احتمال انتقال عفونت از طريق شير به نوزادش و نيز مشکلات سلامتي که در صورت عدم تغذيه با شير مادر براي نوزاد او پيش مي آيد، نگران است.

منبع : WWW.UNICEF.ORG

|+| نوشته شده توسط کاظم اسلامی در جمعه بیست و هشتم اردیبهشت 1386 و ساعت 20:29 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

آرشيو موضوعی

پيوندهای روزانه

پيوندها

امکانات

  RSS